Αμαζόνα

Αμαζόνα περήφανη πάνω στο άτι,
περνάς από του δάσους τα βάθη
εκεί που ο Πάνας σφυρίζει σκοπούς
και τα ξωτικά χορεύουν μονάχα.

Αμαζόνα με στήθια στητά και λευκά,
καβάλα στο άλογο φεύγεις και πας,
σε μέρη απάτητα, σε μέρη μακριά
σε τόπους που μόνον εσύ ταξιδεύεις.


Amazon riding horse - image by www.medievalwalltapestry.com

Αμαζόνα γυμνή στου αλόγου τη πλάτη,
με τα μαλλιά σου λυτά να πέφτουν στους ώμους,
άραγε ποιός του έρωτά σου είναι ο κύρης
και ποιός θα σε κάνει δική του?

Αμαζόνα με μάτια του ήλιου παλάτια,
με σώμα φωτιά και ανέμου σημάδι,
πες μου που να ρθω να σε βρω ξανά
όταν σε ψάχνω βαθιά στα όνειρα μου.

Marialena, 26/9/2008 (στον ευλογημένο τόπο της Μυτιλήνης)

Κοίταξέ με

Κοίταξέ με στα μάτια, βαθιά,
κοίταξέ με,
με τι σου μοιάζω τάχα μου εγώ,
με εικόνες γνώριμες που έχεις
στο μυαλό σου,
ή με κάτι που δεν έχεις καταγράψει
στα κύτταρά του εγκεφάλου σου,
κοίταξέ με, σαν τη πρώτη φορά,
που τα μάτια σου αντίκρυσαν
το είδωλό μου,
κοίταξέ με.

Μην στρέψεις το βλέμμα αλλού,
αποφεύγοντας την υπολανθάνουσα κρίση,
κοίταξέ με,
εκεί που οι ματιές συναντιούνται
και οι σιωπές περισσεύουν,
κοίταξέ με και νιώσε,
αυτό που πάντα ήθελες μα...
τι ειρωνεία, ακόμα δεν ξέρεις!

Κοίταξέ με σαν είδωλο
αρχαίας μορφής δυσιπόστατης
και έπειτα κάνε σπονδή,
στον σαρκολάγνο βωμό μου,
ελπίζοντας πως η θεά
θα σε δεχθεί και το τάμα σου
θα είναι για πάντα δικό μου,
κοίταξέ με, στα μάτια βαθιά,
κοίταξέ με
ωσότου χαθεί από τον νου
και το ερέθισμα τούτο...


Female wearing angel

Marialena, 18/9/2008

Εξ Ων Συνετέθει

Woman in distress, image by www.artprints.com

Θέλω να πουλήσω τη ψυχή μου στο Διάολο
και το κορμί μου να το φάνε τα όρνια,
αφού σαν πλαστικό απόρρημα
στην άμμο κείτεται,
μέχρι να το φθείρει ο χρόνος
ο αμφισήμαντος
και να διαλυθώ στα εξ ών συνετέθει.

Θέλω να κάψω τη σάρκα μου σαν παρανάλωμα
και σαν μια πυρά ιεροφάντου,
που σιγοκαίει αποκαλύπτοντας το μέλλον
και τα σημάδια που χαράχθησαν βαθιά,
παρά τη θέλησή μου
κι έπειτα σαν ύδωρ αμόλυντο
να εξαγνιστώ στην Πηγή της Ανυπαρξίας.

Θέλω στο πρώτο φως του Ήλιου
να εξαϋλωθώ,
να αφανιστώ από το γήινο στερέωμα
σαν την αχλή που σχηματίζεται στα φύλλα,
ή όμοια με στάλες του ιδρώτα
που σκουπίζεις,
αφήνοντας δια παντός αδιάψευστα σημάδια.

Marialena, 26/08/2008

Φτερά του Έρωτα

Φτερά του Έρωτα,
φτερά της Αμαρτίας,
της Ηδονής,
του Πάθους του Ασίγαστου,
φτερά του Αγγέλου μου
που μοιάζουν ωσάν ψεύτικα,
φτερά της αλύτρωτικής μου φαντασίας

πετάξτε στον ορίζοντα ψηλά!
με φτερουγίσματα αναιπαίσθητα,
σε σώματα αναίσθητα
περάστε ενδιάμεσα κι ύστερα φύγετε,
Φτερά εσείς του Έρωτα,
φτερά ονειρικά και τρομαγμένα,
πετάξτε όσο μπορείτε μακρυά απεγνωσμένα

κι αν σας φωνάξω σαν σας δω εκεί ψηλά,
ή αν τολμήσω να θελήσω να σας πιάσω,
Φτερά του Έρωτα,
φτερά του λογισμού μου κραταιά,
ανοίξτε τις φτερούγες σας καλά
κι ετοιμαστείτε για ταξίδι,
μέσα εις της δίνης μου τα σκοτεινά νερά

να μην μπορέσω να σας φτάσω από κοντά
και με το χέρι να σταθώ να σας αρπάξω,
Φτερά του Έρωτα,
φτερά αληθινά,
με το λευκό σας χρώμα λάμπετε λαμπρά,
στα μάτια των Αιώνιων Εραστών
ή στας εμπνεύσεις των Ανοήτων Ποιητών σας.



Marialena, 11/8/2008

Enjoy the ride

The night is young and so are we,
until our dying day,
lay back sleep tight
and in between
enjoy the ride,
for your own self still
needs to live,
despite all the illusions
that thrive deep down inside.

Come on, sit up
and follow me
leave all your fears aside,
nothing to worry,
nothing to loose
darling,
it's only the beast who's been
sleeping aside.

Yet you won't have to be a man
or woman of any kind,
come as you are,
take only your dreams
to carry you far,
to bring you where you're lying,
for once before it is too late
sit back and enjoy the ride!


Sakis Rouvas

Marialena, 22/07/2008 ( 'cause every rose has it's thorn)

Φεγγάρι Χλωμό

Φεγγάρι χλωμό, μορφή μαγική
σε έναν μακρινό ορίζοντα,
σφαίρα εσύ του ονείρου
άντρο της σκέψης στο νου,
φανερώσου.

Με ένα πέπλο φτιαγμένο
με το υφάδι του ανέμου
και του Ήλιου το φως
δανεικό στο σκοτάδι,
ω! Φεγγάρι λαμπρό μου στολίδι.

Κύκλος αέναος, ζωή μοναχή
που φέγγεις μακριά
μα και κοντά μου,
ιαχή σιωπηλή στον αέρα
Φεγγάρι χλωμό σ' αγαπώ...



Marialena, 18/7/2008 (για την ομορφότερη Πανσέληνο του καλοκαιριού)

Λήθης μονοπάτια

Στα μακρινά της Λήθης μονοπάτια
θα βρεις ατάκτως εριμμένες αναμνήσεις,
κάποιες που χάθηκαν στου Χρόνου την πορεία
και κάποιες άλλες που εκεί ήθελες να αφήσεις.

Μην περπατήσεις σε μέρη απροσδόκητα
ούτε να χάσεις την πυξίδα του μυαλού σου,
γιατί στα μέρη που ξεχάστηκαν τα χρόνια σου
δεν θα μπορέσεις να ξαναγυρίσεις.



Στα μακρινά της Λήθης μονοπάτια
στα πέλαγα τα αφηνιασμένα,
μην προχωρήσεις χωρίς να έχεις καταλάβει
τον Λόγο που σε κάνει να επιστρέψεις.

Κράτα πυρσό της Λογικής σου τα εχέγγυα
και μην τ' αφήσεις να τα πάρει ο αέρας,
αλλά στο τέλος όλα άχρηστα θα φαίνονται
καθώς στης Λήθης τη στρατιά είναι γραμμένα.

Marialena, 11/6/2008

Δια Παντός

Κοίταξα να δω μέσα στα μάτια σου
το πύρινο του ήλιου
και τότε κάηκα δια παντός,
όμως χωρίς να βλέπω
σε αναζητούσα αδιάκοπα
και τότε αντίκρυσα μέσα μου
την αλήθεια.

Δεν έβλεπα από καιρό,
δεν ήθελα να δω τι μου συμβαίνει
μέχρι που έγινες εσύ
Δήμιος και Δημιουργός
κρατώντας τη ρομφαία ανά χείρας,
όταν τυφλός από το πάθος μου εγώ
αφέθηκα στου τόπου τη θυσία.

Δεν είδα από τότε πια το Φως,
δεν ένιωσα την αλλαγή της μέρας
μονάχα από αφηγήσεις προσπαθώ
να φανταστώ τι βρίσκεται πιο πέρα,
γιατί υπήρξα κάποτε τυφλός
όχι στα μάτια, μα στη ψυχή μου
πέρα ως πέρα...

Marialena, 7/4/2008

Το Μονοπάτι

Φιλιά πολλά και να προσέχεις
τον δρόμο έξω σαν διαβείς,
να περπατάς κάτω απ' τα δέντρα
και απ' τη βροχή να τραβηχτείς.

Να έχεις μαζί σου ένα δισάκι
και ένα βιβλίο αγκαλιά,
εκεί που το σώμα σου θα φτάσει
να του απαλύνεις τη φωτιά.

Κι αν είσαι μόνος μη φοβάσαι,
έχεις τον ίσκιο σου μαζί
μέρα και νύχτα να ναι κοντά σου
στο μονοπάτι που θωρείς.

Ελα λοιπόν, τι περιμένεις,
ο δρόμος ξεκινάει εκεί
που θα αφήσεις πίσω τη συνήθεια
για να χαράξει η χαραυγη.

Marialena, 21/03/2008

Μάγισσα του Έρωτα

Θα κάνω φορεσιά μου ένα πέπλο
της νύχτας της χλωμής να με τυλίγει
και θα φορέσω στα μαλλιά μου
ένα αγέρι,
για να ρθω να σε βρω αγαπημένε.

Θα φτάσω να αγγίξω ένα αστέρι
μικρή μου φωτεινή δροσοσταλίδα
και μ' ένα ξόρκι θα πετάξω
μέχρι τα πέρατα του κόσμου,
για να ρθω να σε βρω αγαπημένε.

Και αν δεν μπορέσεις να με δεις
να τριγυρνώ εκεί κοντά σου,
κοίτα τριγύρω για να δεις τα μαγικά μου
όταν στα μάτια σου θα αλλάζει το τι βλέπεις
τότε θα έρθω να σε βρω αγαπημένε.

Marialena, 9/3/2008

Μικρά Φοβισμένα Ανθρωπάκια

Image by Heather Fong

Μικρά φοβισμένα ανθρωπάκια
λαθρεπιβάτες του Ονείρου, ανδρείκελα,
πόσο κοστίζει η ζωή να τη γευτείτε
ή μήπως είναι η αγάπη ακριβή και δεν τολμάτε?

Γυρίστε πίσω στη ασήμαντη ζωή σας,
φύγετε έντρομοι προς της καρδιάς το δάκρυ
τη πανοπλία από τσίγκο που φοράτε
μόνο μια σφαίρα από μολύβι διαπερνάει.

Κι όμως μικρά φοβισμένα ανθρωπάκια
υπόδουλοι στη λογική του παραλόγου,
σαν ξενιστές μιας ζωής απελπισμένης φέρεστε
σ' όποιον τολμά να μην ανήκει στη γενιά σας.

Marialena, 22/2/2008

Όρνια

image by www.skywindworld.org

Και ξάφνου γίναμε τόσοι πολλοί
και ξεφύγαμε από τα όρια της χούφτας
που μας φύλαγε,
σαν κόρη οφθαλμού ή μάλλον
σαν καναβούρι για να φάνε τα πουλιά.

Και εμείς χυμήξαμε σαν αστραπή
και πεταχτήκαμε από τη σιγουριά μιας παλάμης
πέρα μακρυά στο άγνωστο,
με μόνο εφόδιο την δίψα για πρόκληση
και διάκριση ανάμεσα στον συρφετό μας.

Και βρεθήκαμε να επιβιώνουμε έξω από τα όρια
και τα περιθώρια που μάθαμε να ζούμε,
με ένα ακόντιο στο χέρι προέκταση του χώρου μας
και μια ασπίδα να μας φυλάει από τα όρνια
που γύρω βλέπουμε ξεχνώντας τη μορφή μας.

Marialena, 25/1/2008

Link: Animal Totem: Crow

Τ' αστέρι μου

Reaching for a star, image by www.linaliberace.com

Άπλωσα το χέρι μου στο άπειρο
και έκαμα να πιάσω ένα αστέρι
σαν αυτά που φέγγουν στο στερέωμα
μικρές φωτιές στου ουρανού τα βάθη.

Κι άρχισα να φεύγω από το έδαφος
σαν πουλί φτερούγες να φυτρώνουν
και εκεί που έβλεπα τ' αστέρι μου
με ορμή να θέλω να το φτάσω.

Άπλωσα το χέρι μου στο άπειρο
κι είχα οδηγό μου την ελπίδα
πως στα αστέρια κάποτε θα πήγαινα
και θα ζωντάνευε το όνειρο στα αλήθεια.

Marialena, 07/12/2007

Ερινύες

Ο Ορέστης με τις Ερινύες, εικόνα από το www.sikyon.com/Mykinai

Σκοτεινές ιαχές σχίζουν το μυαλό μου,
κάθε "γιατί" και "πως" και "τι"
βρίσκουν διέξοδο προς την αθανασία
της μη-αιωνιότητας, της μιας και μοναδικής στιγμής
που αιχμαλωτίζεται στο άπειρο.

Χρόνος άχρονος, απάτη εξακουλουθητική,
ανακυκλούμενο εύρημα του ανθρωπίνου νου,
να τι είστε μορφοποιημένες μου Ερινύες
και τώρα που σας θέριεψα πνυχτά,
προβάλλετε μέσα στην τόση ενδελέχεια.

Ελάτε λοιπόν, πάρτε σειρά στην ανατάραξη
του Χάους που ευθύνεστε, συρράξτε όλα σας
τα "γιατί" και "πως" και "τι"
και φέρτε τα εμπρός μου να ικετέψουν για μια
ακόμα ενανθρώπισή τους. Εγώ ή αυτά κάποτε θα νικήσουν!

Marialena, 04/11/2007

Links: Μυθολογία και Ερινύες

Λευκό Σεντόνι

photo by www.istockphoto.com

Λευκό σεντόνι στο σώμα φοράω
και μόνο αυτό με τυλίγει,
ενάντια στο κρύο, στη ζέστη, στο χιόνι
κι ας είναι μονάχα μια ύλη.

Λευκό σεντόνι στο σώμα βαλμένο
σαν να θελα κάτι άλλο να γίνω,
μην είναι αυτό φορεσιά πεπρωμένου
ή τάχα το μέσα που κρύβω.

Λευκό μου σεντόνι στο σώμα σε έχω
σε νιώθω, σε θέλω κοντά μου,
στα άγρυπνα βράδυα που με σε ξενυχτάω
στα απάτητα τα μονοπάτια.

Marialena, 03/11/2007

Αγάπη από σίδερο

Knight, image by http://princesstiffers.com

Αγάπη από σίδερο σου έταξαν
και συ γελούσες με αυτήν την αηδία,
ποιός θα το έλεγε πως σίδερα χωράγανε
σε μια έννοια όπως είναι η αγάπη.

Αγάπη σιδερόφρακτη και απαίσια,
χωρίς την δύναμη που έχει στη καρδιά της
αυτή η παραίσθηση σου δώθηκε αναίτια
για να κοπάσει τα πιο μύχια ένστικτά σου.

Αγάπη που σαν τέρας εμφανίστηκε,
με τόσα αποτρόπαια πλουμίδια
για να κοιμήσει αυτό το άγνωστο συναίσθημα
και να σε κάνει να φορέσεις πανοπλία.

Marialena, 29/10/2007

Μοναχική Πορεία

29 Night Spirits, image by Sabin Corneliu Buraga

Με δανεικό χιτώνιο στον ώμο μου,
μια κρύα νύχτα που χειμώνιαζε κινούσα
κόντρα στον άνεμο και τα στοιχειά της θάλασσας
καβάλα στ' άλογο το άγνωστο να φτάσω.

Με λιγοστά υπάρχοντα στην τσάντα μου,
μόνο με γνώμονα το όραμα της μέρας
βήμα το βήμα στης γης τα αχνοπατήματα
ιχνηλατούσα την πορεία μου μην χάσω.

Και στου βοριά το άγριο το φύσημα
και στου νοτιά τη λάβα στην ανάσα,
εγώ εκεί με σύντροφο το άτι μου
περνούσα ερήμος και στο άγνωστο τραβούσα.

Marialena, 26/10/2007

Προχώρα!

Προχώρα, προχώρα σου είπανε
Να γίνεις άνθρωπος σωστός,
Της κοινωνίας ουραγός
Προχώρα!

Κρατώντας αλλουνού σειρά
Με μάτια μόνο σφαλιστά,
Προχώρα και μην ρωτάς πολλά
Στην ανηφόρα.

Κι αν κάπου εσύ θα απορείς
Αν το κλειδί ποτέ θα βρεις
Εκεί μακριά στην σκοτεινιά,
Νόημα δεν θα βγάζεις πια.

Προχώρα, προχώρα ολοταχώς
Μην χάσεις τον εμπρός τυφλό,
Που σ’ οδηγεί γονατιστός
Προς τον γκρεμό που στέκει εμπρός.

© Marialena, 16/10/2007

Το Ταξίδι

Image by http://blogs.suntimes.com

Κι έφτασε μια μέρα
που άφησες πιο πέρα
τα μπαγκάζια σου
κι ανέτοιμος από καιρό
όπως ήσουν,
περπάτησες με χέρια
κρεμασμένα
προς την έρημο.

Ξεμάκραινες ολοένα
και πιο πέρα, θυμάσαι,
καθώς τα βήματά σου
σε έφερναν
όλο και πιο κοντά,
μα ακόμα πιο μακριά
από τον στόχο σου.

Δίχως πυξίδα ή άλλο
σημάδι στον ορίζοντα
βάδιζες,
με πόδια να λυγούν
σε κάθε βήμα
μα όσο το κορμί σου
εγκατέλειπες,
τόσο γινόσουν σώμα
κι αίμα της ερήμου.

Marialena, 10/10/2007

Μοναξιά μου

Lonely, image by www.sptimesphotos.com

Μοναξιά μου,
Φόρεμα λευκό να βάλεις
Να έρθεις πάλι να με πάρεις,
Στ’ άλλου κόσμου τα κανάλια
Τα αφανέρωτα.

Μοναξιά μου,
Άτι αρχοντικό καβάλα
Πέρνα απ’ τα μισά ουράνια,
Φτάσε εκεί που σε προσμένω
Τα αξημέρωτα.

Μοναξιά μου,
Μη μου πεις ψέμα ή αλήθεια
Βγάλε μόνο από τα στήθια,
Τον καημό του έρωτά μου
Στον Αχέροντα.

Μοναξιά μου,
Κάνε μου μόνο μια χάρη
Πες του πάλι να προλάβει,
Ήλιος μου λαμπρός να γίνει
Εις τα πέρατα.

© Marialena, 07/10/2007