Τρίτη, Μαΐου 16, 2006

Η ανάπαυση του πολεμιστή

Ο πολεμιστής ακούμπησε τα όπλα του χάμω
και σωριάστηκε δίπλα τους αποκαμωμένος.
Ο δράκοντας δεν είχε ακόμα νικηθεί
και ούτε επρόκειτο, εκτός και άν...

Ο πολεμιστής σκούπισε τον ιδρώτα του.
Ήταν συνηθισμένος στην αναμέτρηση,
σχεδόν όλη του τη ζωή.
Αυτός και ο δράκος, σε μια μάχη άνιση.

Ο πολεμιστής θυμήθηκε τις τελευταίες μέρες
πως έφτασε μέχρι τα έγκατα της γης
για να μάθει πως να κερδίζει κάποιες άλλες μάχες,
αλλά αυτήν με τον δράκοντα δεν ήξερε ακόμα πως.

Ο πολεμιστής πήρε μια ανάσα κοφτή και γρήγορη,
νομίζοντας για μια στιγμή πως έβλεπε δράκους τριγύρω
ζωντανούς και φανταστικούς, έτοιμους για μάχη.
Φοβήθηκε τότε πολύ και έκλεισε τα μάτια μήπως χαθούν.

Ο πολεμιστής έσκυψε μήπως αν σηκωνόταν θα του επιτεθούν.
Σε μια στιγμή ένα χέρι πλησίασε το κορμί του απρόσμενα.
Ήταν η πριγκηπέσσα που τον πήρε αγκαλιά και τον χάιδεψε
και τότε ο πολεμιστής έκλαψε με την ψυχή του γι' αυτά που ένιωθε.

Η λύτρωση από τους δράκοντες δεν είχε έρθει ακόμα, τι ειρωνεία!

(C) Μαριαλένα, 16/05/2006 (όταν ένα παραμύθι γίνεται πραγματικότητα)

6 σχόλια:

Serenity είπε...

Η αγκαλιά της πριγκηπίσσας είναι πάντα ανοιχτή για τον πολεμιστή, γιατί κι η ίδια η πριγκίπισσα είναι πολεμιστής και ξέρει από φόβους, από θεριά και δράκους...
Γι'αυτό ο πολεμιστής να μη νιώθει μόνος του... γιατί δεν είναι!
*smouts!*
Γλυκιές καληνύχτες - καλημέρες!

the_return είπε...

Α! πολύ ωραίο θέμα...και ωραίο ποίημα.

καλημέρα

Marialena είπε...

Καλημέρα Serenity, είναι απρόσμενο να μην νιώθεις μόνος σ'αυτόν τον κόσμο. Το όπλο της αγάπης είναι ισχυρότερο από οποιοδήποτε άλλο!*

Καλημέρα Return: Είναι ωραίο γιατί είναι αληθινό αγαπητέ μου Δ.Π. Ο πολεμιστής έχει να δώσει πολλές μάχες στη ζωή του με θεριά και τέρατα στον φυσικό και φανταστικό κόσμο! Να σαι καλά, σ'ευχαριστώ...

Loreley-lucyluce είπε...

Πολύ όμορφο Μ. Μην παραιτείσαι από τη μάχη. Φιλιά!

pirgaris είπε...

ωραίο ποίημα!
έχει και μια διάσταση δονκιχωτική βέβαια...
Αλλά μόνο στην αγκαλιά της πριγκήπισας ο πολεμιστής αναλύεται σε δάκρυα.
Ένα κλάμα που αναδεύεται μέσα του κρυμμένο ίσως και μία ζωή...

Marialena είπε...

Καλοσωρίζω τη Lucy & τον Pyrgaris: Σας ευχαριστώ για τις επισημάνσεις σας, ο πολεμιστής πάνω απ' όλα είναι άνθρωπος και έχει ανάγκη να εκφράζεται όπως νιώθει. Θα χαρώ να ξανακούσω τις εντυπώσεις σας, σας φιλώ, Μ.