Κυριακή, Φεβρουαρίου 19, 2006

ΤΡΩΪΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Στη λογική του παραλόγου μου βαδίζω
Σάρκες & αίματα ξωπίσω μου ριγμένα
Μα ποια νομίζω θα ναι η τύχη μου στα ξένα,
Τα μονοπάτια τα τυφλά που περπατάω?

Αρχαία μνήματα αφήνω να στοιχειώνουνε
Την ηθική των αδυνάτων να προδίδουν
Ψυχές και σώματα να βλέπω να ανταμώνουνε
Σε μέρη ψεύτικα μες του μυαλού τα κύματα.

Κομμάτι που φυγε για να χαθεί στο άπειρο
Έτσι λοιπόν θα ανταμώσω τη ζωή μου
Εκεί που ο Θάνατος κάνει παζάρι άχαρο
Και θα πονάς που σε παρέσυρα μαζί μου.

Άδεια ψυχή, άδεια ζωή τι περιμένετε
Απ’ ένα κούφιο λάφυρο,
Οι στρατηλάτες έχουν φύγει προ πολλού
Και γω εμμένω να μην βλέπω την κατάντια μου.

© Marialena, 19/02/2006
(αν μπορούσα να εκφράσω με λόγια, τι νιώθω τον καιρό των αλλαγών…)

4 σχόλια:

Art Attack είπε...

:-)

the_return είπε...

Πολύ ωραίο, Μαριαλένα.

ΠΡΕΖΑ TV είπε...

O πολεμος ειναι ο πατερας των παντων.Χωρις αυτον δεν θα ημασταν τωρα εδω.

Marialena είπε...

Ευχαριστώ για τις εντυπώσεις σας φίλοι art attack & the return!

@ drugstv: Πόλεμος που τον οραματίστηκα στην κατακερματισμένη Τροία, αλλά περισσότερο αφορά προσωπική αίσθηση συναισθημάτων!