Χάλκινα Όνειρα (Για τον Αλέξη)

Χάλκινα όνειρα κάναμε κάποτε,
τότε που η στιγμή ήταν σωστή
και ο άνεμος ούριος
για να πετάξουμε ψηλά στ' αστέρια,
μην απορείς γιατί βρεθήκαμε
ξανά στη γη
με τα φτερά μας τσακισμένα,
είναι που οι Θεοί άλλα
θέλησαν για εμάς
και εμείς αναίτια,
προσφύγαμε στα τάρταρα.


Αλέξης Γρηγορόπουλος

Χάλκινα όνειρα κάναμε κάποτε,
θυμάσαι που τον Ουρανό
έλεγες πως θα έφτανες,
μα τη ζωή μας τη μικρή
δεν την ορίζουμε,
ούτε ακόμα θα μπορέσει
αυτό να γίνει,
σαν μια κροτίδα
που έσκασε ανύποπτα
στα χέρια μας
και τότε εμείς εγίναμε
ξανά τα ίδια κτήνη.

Marialena, 13/12/2008 (για τον Αλέξη...)

Του Έρωτα τα πάθη

Lovers making out, image by imagine.com

Του Έρωτα και της Σιωπής σταλάγματα,
σκόρπια διαμάντια θαμμένα μες τη λάσπη
αυτή ήταν η αύρα του αντίο μας
να τι απέμεινε γυρίζοντας τη πλάτη.

Του Έρωτα και της Φωτιάς ανάκλαση,
πέτρες ριγμένες στην ακτή να περπατήσεις
λόγια πικρά που δίχως νόημα εκστομίστηκαν,
μήπως της θύμησης τη πόρτα τη σφαλίσεις.

Του Έρωτα και της Δροσιάς δροσοσταλιά,
καθώς το πρώτο φως προβάλλει στον αέρα
να σε κρατήσω όσο και αν θέλησα απέτυχα,
ήσουν απρόθυμος να το κάνεις να κρατήσει.

Του Έρωτα και της Φυγής περίγραμμα,
πόσο μου λείπεις δεν μπορείς να το μαντέψεις,
ήσουν εσύ το μυστικό του Παραδείσου μου
ή μήπως η Κόλαση σαν την αγάπη σου να μοιάζει.

Marialena, 21/10/2008

Βράδυα Αξημέρωτα

At the midnight hour, image by www.gailharvey.ca

Τα μαύρα φεγγάρια του Έρωτα,
βράδυα αξημέρωτα ζητώ να σε αγγίξω
πόθος και πάθος της ψυχής,
και του κορμιού μου εμμονή
του έρωτά μου η μορφή,
να ρθω να σε ξυπνήσω.

Μα δεν σε βλέπω πουθενά,
βρήκα σκοτάδι στη καρδιά
τα φώτα έσβησαν για μας
πριν καν να σε φιλήσω,
αγαπημένε μου εσύ
πλάσμα του κουρνιαχτού μου.

Μες τη φωτιά θα εξαγνιστώ,
θα γίνω ίχνος φωτεινό
μορφή παράξενη θαρρώ
όμοια με το παράλογο,
για σένα ακόμα μια φορά
τα βράδυα τα αξημέρωτα.

Marialena, 18/10/2008

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Salonika, The White Tower, image by upload.wikipedia.org

Στη βροχερή Θεσσαλονίκη θα σε βρω
να ανταμώνεις στον Λευκό τον Πύργο,
πνεύμα παράδοξο και κόρη του καιρού,
κυρά του κάστρου εσύ και αφέντρα του Βαρδάρη.

Στην εκκλησιά του Αϊ Δημήτρη προσκυνάς
και περπατάς Αριστοτέλους και ρεμβάζεις,
στους άγριους πλίνθους της Αρχαίας Αγοράς
γεμίζεις θύμισες απ' το παρόν και μέλλον.

Στα μικρομάγαζα του Μπιτ Παζάρ
και στο Μοδιάνο τριγυρνάς σαν μαγεμένη,
μια σε βρίσκω, μια χάνεσαι ξανά
γυναίκα εσύ, Θεσσαλονίκη βαφτισμένη.

Marialena, 14/10/2008

ΑΚΟΜΑ

The dark daughter they never knew, image by www.quizilla.com

Ακόμα έχω το σημάδι στο λαιμό
που μου κανες το τελευταίο βράδυ,
ένα σημάδι που δεν θέλω να σβηστεί
κι έτσι χαθεί ένα αστέρι στο σκοτάδι.

Ακόμα νιώθω των χεριών σου την αφή,
καθώς με κράταγες σφιχτά στην αγκαλιά σου
να μην σου φύγω, να μην πετάξω σαν πουλί
κι έπειτα γίνω μια σκιά μες τη σκιά σου.

Ακόμα κι αν έσβησε η γλύκα στο φιλί
και αν τα βράδυα μοναχή πάλι κοιμάμαι,
πάλι θα βλέπω ένα σημάδι κάπου εκεί
για να θυμίζει όσα πέρασαν και πάνε.

Marialena, 14/10/2008

Βροχή του Φθινοπώρου

Θα γίνω η βροχή του φθινοπώρου,
σταλιά σταλιά να σε ποτίσω
με τα καυτά μου δάκρυα στα μάτια,
διαμάντια στο λαιμό σου
να σου στάζω.

Θα γίνω ο αγέρας της στεριάς
με θρόϊσμα θρασύ να σε ξυπνήσω,
γυμνό κορμί που κρύβεσαι, που πας,
στο χάδι μου το ανέλπιστο
να ρθω να σε τυλίξω.

Θα γίνω το φεγγάρι το χλωμό,
να φέγγω για να βρεις ξανά τον δρόμο
πίσω σε μένα, στη δική μου αγκαλιά
και υπόσχομαι καρδούλα μου,
να μην σ' αφήσω μόνο...


Darkrain, photo by rodney mullen @ photobucket.com

Marialena, 9/10/2008

Γυμνό Κορμί

Skin Deep is Deep Enough, photo by Renzo Sen @ http://web.mac.com

Θέλω να νιώσω το γυμνό σου το κορμί
στο πλάι μου ξανά,
σαν η νύχτα θα σε φέρει πάλι πίσω
εκεί που άνθησε του έρωτά μας ο ανθός
ενώ εμείς περνούσαμε της Λήθης το ποτάμι.

Θέλω να νιώσω το γυμνό σου το κορμί
να ερεθίζεται στη σκέψη μου μονάχα,
καθώς της ανάσας ο ρυθμός παραδίνεται
στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
και τα χάδια που φλογίζονται ανέγγιχτα.

Θέλω να νιώσω το γυμνό σου το κορμί
μέσα μου να μπαίνει αργά,
καθώς τα σώματα ενώνονται με πάθος
μια στιγμή στον Χρόνο διαρκεί
και μια ζωή κρατάει το άρωμά τους.

Θέλω να νιώσω το γυμνό σου το κορμί
να κείται στην αγκαλιά μου μέσα,
υγρό απ' την προσπάθεια και αποκαμωμένο
καθώς έρωτα έκανε θαρρώ,
όμοιο με του Ναρκίσσου τη μορφή στη λίμνη ειδωμένη.

Marialena, 5/10/2008

Καρδιά Μονάχη

Heartbeat, image by www.catsprite.com

Καρδιά μονάχη που γυρνάς
δαμάζοντας τα πέλαγα
και του αέρα την ορμή
παίρνεις για προσκεφάλι,
πες μου που πας,
που ξενυχτάς,
που το κορμί σου παρατάς
ψάχνοντας την Αγάπη.

Καρδιά μονάχη που χωράς,
όταν η νύχτα προχωρά
γυναίκας πρόσωπο φοράς,
για να ανταμώσεις ξαφνικά
του πάθους την Ωδύνη,
πες μου που πας,
δε σταματάς,
γιατί ξανά να τρέχεις λαβωμένη.

Καρδιά μονάχη που κοιτάς,
σαν τ' άστρα λίκνο θα γενούν
για να φυλάξουν της ματιάς
το βλέμμα το αβέβαιο,
πάρε το σώμα μου αγκαλιά
κοιμήσου σαν παιδί ξανά,
μες τη δική μου τη φωλιά
που έφτιαξα για σένα...

Marialena, 3/10/2008

Προδότης Ονείρων

Με έρωτες παλιούς ξεθωριασμένους
και ποιήματα που έμειναν στο ράφι,
άφησες τη ζωή σου σε μιαν άκρη
και έφυγες μακριά βασανισμένος.

Με πρόσωπα που έμοιαζαν οικεία
και με ψυχές στο άβατο σταλμένες,
με πόρτες μυστικές καλά κρυμμένες
έζησες μια ζωή ανυπαρξίας.



Με μάτια που δεν έβλεπαν μπροστά τους
και με αισθήσεις για πάντα κοιμησμένες,
με χάντρες στο λαιμό σου περασμένες
έκανες κύκλους χαράζωντας πορεία.

Με κέντρο της κραυγής σου την ορφάνεια
και μέλι να σταλλάζει από τον πόθο,
όρια έθεσες απάνθρωπα ορισμένα
κι έγινες όμοιος με προδότη των ονείρων.

Marialena, 30/9/2008

Αμαζόνα

Αμαζόνα περήφανη πάνω στο άτι,
περνάς από του δάσους τα βάθη
εκεί που ο Πάνας σφυρίζει σκοπούς
και τα ξωτικά χορεύουν μονάχα.

Αμαζόνα με στήθια στητά και λευκά,
καβάλα στο άλογο φεύγεις και πας,
σε μέρη απάτητα, σε μέρη μακριά
σε τόπους που μόνον εσύ ταξιδεύεις.


Amazon riding horse - image by www.medievalwalltapestry.com

Αμαζόνα γυμνή στου αλόγου τη πλάτη,
με τα μαλλιά σου λυτά να πέφτουν στους ώμους,
άραγε ποιός του έρωτά σου είναι ο κύρης
και ποιός θα σε κάνει δική του?

Αμαζόνα με μάτια του ήλιου παλάτια,
με σώμα φωτιά και ανέμου σημάδι,
πες μου που να ρθω να σε βρω ξανά
όταν σε ψάχνω βαθιά στα όνειρα μου.

Marialena, 26/9/2008 (στον ευλογημένο τόπο της Μυτιλήνης)

Έλα στο κορμί μου

Water and Naked Woman, image by Yuri Arcurs

Έλα στο κορμί μου
καθώς τα φώτα θα αχνοφέγγουν
στον ορίζοντα
και οι ιαχές του πλήθους
θα έχουν πια κοπάσει.

Έλα στο κορμί μου
αργά και βασανιστικά,
με ένα χάδι που ολοένα θα θεριεύει
και μην σκεφθείς τίποτε άλλο απόψε,
παρά την άγρα του έρωτά μου να θυρεύσεις.

Έλα στο κορμί μου
ξανά και ξανά
και συνάντησέ με εκεί
όπου τα όνειρα ποτέ δεν θα ξεφτίσουν,
παρά μονάχα γίνονται ιερά και ανόσια.

Έλα στο κορμί μου
εραστή της μιας στιγμής
του τίποτε, του πάντα και του ολότελα,
έλα και άγγιξέ με μυστικά,
μέχρι της σάρκας μας της ένωσης να γίνουμε κομμάτι.

Marialena, 26/9/2008 (Μυτιλήνη, στον τόπο της Σαπφούς της Ερέσσιας και του έρωτα)

Ταξιδιάρικα Πουλιά

Flying Birds On Orange, image by www.exterpassive.com/naturewallpaper/

Ταξιδιάρικα πουλιά,
ανάσες και πέλαγα,
ηχώ του αέρα που αντηχεί σιωπηλά,
φως και φωτιά, αέρας και πάγος,
πετάξτε στα απέραντα του ουρανού,
πετάξτε και μην αφήσετε στιγμή
των οριζόντων τη γραμμή
να φύγει από τα μάτια σας.

Ταξιδιάρικα πουλιά,
κουκκίδα στο χάρτη του άπειρου,
πυξίδα του νου και υπόσχεση,
ανάσχεση των όσων δεδομένων
υπήρξαν κάποτε στο θυμικό σας
σαν ανάμνηση,
πουλιά μυθικά, όντα ανύπαρκτα,
πετάξτε ξανά στην κοιτίδα του λίκνου.

Ταξιδιάρικα πουλιά,
βλέμμα επίμονο, σώμα στημένο,
πετάξτε πάνω απ' την έρημο
και από τις θάλασσες που έχετε οδηγό σας,
χαράξτε πορείες απροσδιόριστες
ακολουθήστε το ένστικτό σας,
για μια ακόμη φορά να κινήσετε
και ας στεφθείτε νικητές στο τέλος της πορείας.

Marialena, 3/9/2008 (για τον Φοίβο, τον αποφασισμένο ταξιδευτή των πιστεύω του)

Κοίταξέ με

Κοίταξέ με στα μάτια, βαθιά,
κοίταξέ με,
με τι σου μοιάζω τάχα μου εγώ,
με εικόνες γνώριμες που έχεις
στο μυαλό σου,
ή με κάτι που δεν έχεις καταγράψει
στα κύτταρά του εγκεφάλου σου,
κοίταξέ με, σαν τη πρώτη φορά,
που τα μάτια σου αντίκρυσαν
το είδωλό μου,
κοίταξέ με.

Μην στρέψεις το βλέμμα αλλού,
αποφεύγοντας την υπολανθάνουσα κρίση,
κοίταξέ με,
εκεί που οι ματιές συναντιούνται
και οι σιωπές περισσεύουν,
κοίταξέ με και νιώσε,
αυτό που πάντα ήθελες μα...
τι ειρωνεία, ακόμα δεν ξέρεις!

Κοίταξέ με σαν είδωλο
αρχαίας μορφής δυσιπόστατης
και έπειτα κάνε σπονδή,
στον σαρκολάγνο βωμό μου,
ελπίζοντας πως η θεά
θα σε δεχθεί και το τάμα σου
θα είναι για πάντα δικό μου,
κοίταξέ με, στα μάτια βαθιά,
κοίταξέ με
ωσότου χαθεί από τον νου
και το ερέθισμα τούτο...


Female wearing angel

Marialena, 18/9/2008

Του πόθου ο σπαραγμός

Και όταν έφυγε του πόθου ο σπαραγμός,
εμείς μονάχοι απομείναμε στο δείλι
να αντικρύζουμε στο βάθος τον γκρεμό
και του ουρανού το χρώμα να μας πνίγει.

Και όταν έφυγε του πάθους η θωριά,
εμείς δεν είχαμε να πούμε κάτι άλλο
μικρό, μεγάλο, αδιάφορο ή μη,
έμεινε μόνο του να γνέφει σαν σινιάλο.

Και όταν έφυγε η εικόνα η μαγική,
που όλα εύκολα τα έκανε να μοιάζουν
εμείς στραφήκαμε σε άλλη λογική,
μην το μυαλό μας απολέσει αυτόν τον φάρο.

Και όταν έφυγε η αγάπη στη ζωή,
εμείς ανδρείκελα γινήκαμε σπουδαία
ψάχνοντας να βρουμε το τέλος στην αρχή
και εκείνο το ερέθισμα που δεν θα μοιαζε μοιραίο.


Pothus, Greek god of sexual longing, image by www.theoi.com
Marialena, 26/08/2008

Εξ Ων Συνετέθει

Woman in distress, image by www.artprints.com

Θέλω να πουλήσω τη ψυχή μου στο Διάολο
και το κορμί μου να το φάνε τα όρνια,
αφού σαν πλαστικό απόρρημα
στην άμμο κείτεται,
μέχρι να το φθείρει ο χρόνος
ο αμφισήμαντος
και να διαλυθώ στα εξ ών συνετέθει.

Θέλω να κάψω τη σάρκα μου σαν παρανάλωμα
και σαν μια πυρά ιεροφάντου,
που σιγοκαίει αποκαλύπτοντας το μέλλον
και τα σημάδια που χαράχθησαν βαθιά,
παρά τη θέλησή μου
κι έπειτα σαν ύδωρ αμόλυντο
να εξαγνιστώ στην Πηγή της Ανυπαρξίας.

Θέλω στο πρώτο φως του Ήλιου
να εξαϋλωθώ,
να αφανιστώ από το γήινο στερέωμα
σαν την αχλή που σχηματίζεται στα φύλλα,
ή όμοια με στάλες του ιδρώτα
που σκουπίζεις,
αφήνοντας δια παντός αδιάψευστα σημάδια.

Marialena, 26/08/2008

Ρόδο Μαραμένο

A fading rose? image by news.bbc.co.uk

Δεν σου ζητάω τον χειμώνα να αποδιώξεις,
ούτε να κάνεις την ημέρα να αλλάξει
σε κάτι άλλο από αυτό που είναι ήδη,
μήτε του Ορίωνα τον αστερισμό να αναζητήσεις,
για να αποδείξεις πως εμένα θ' αγαπήσεις.

Δεν σου ζητάω να μου φέρεις το Φεγγάρι,
ή να ριζώσεις στη καρδιά την ευτυχία
μια συγκυρία είναι όλα στη ζωή μας,
παίζοντας ζάρια με τον Χάρο απέναντί σου,
είτε κερδίσεις είτε χάσεις, θα πεθάνεις.

Γι' αυτό λοιπόν και η ζωή μας είναι λίγη,
μέχρι να ξέρεις ότι κρατάει μιαν ανάσα
και είναι κρίμα να έχεις πείσει τον εαυτό σου,
πως η αγάπη είναι ρόδο μαραμένο,
ή κάτι σπάνιο που εσύ δεν θα το ζήσεις.

Marialena, 24/8/2008

Φτερά του Έρωτα

Φτερά του Έρωτα,
φτερά της Αμαρτίας,
της Ηδονής,
του Πάθους του Ασίγαστου,
φτερά του Αγγέλου μου
που μοιάζουν ωσάν ψεύτικα,
φτερά της αλύτρωτικής μου φαντασίας

πετάξτε στον ορίζοντα ψηλά!
με φτερουγίσματα αναιπαίσθητα,
σε σώματα αναίσθητα
περάστε ενδιάμεσα κι ύστερα φύγετε,
Φτερά εσείς του Έρωτα,
φτερά ονειρικά και τρομαγμένα,
πετάξτε όσο μπορείτε μακρυά απεγνωσμένα

κι αν σας φωνάξω σαν σας δω εκεί ψηλά,
ή αν τολμήσω να θελήσω να σας πιάσω,
Φτερά του Έρωτα,
φτερά του λογισμού μου κραταιά,
ανοίξτε τις φτερούγες σας καλά
κι ετοιμαστείτε για ταξίδι,
μέσα εις της δίνης μου τα σκοτεινά νερά

να μην μπορέσω να σας φτάσω από κοντά
και με το χέρι να σταθώ να σας αρπάξω,
Φτερά του Έρωτα,
φτερά αληθινά,
με το λευκό σας χρώμα λάμπετε λαμπρά,
στα μάτια των Αιώνιων Εραστών
ή στας εμπνεύσεις των Ανοήτων Ποιητών σας.



Marialena, 11/8/2008

Φαντασίωση

Με ονειρεύτηκες λοιπόν στον ύπνο σου,
θεσπέσια βασίλισσα του εφήμερου
και της ονείρωξης που επρόκειτο να έλθει
καθώς στη φαντασία τη μορφή μου έφερνες
και η ανάσα σου βαθαίνοντας χάραζε το σκοτάδι.

Γυμνά κορμιά σε ατσαλάκωτα σεντόνια,
εσύ κι εγώ ένα ανδρόγυνο σε ατελή μορφή
και δυο άγνωστοι εραστές να ενώνονται στο άπειρο
για όσο η φαντασία επιτρέπει
και η ηδονή θα αγγίζει τα ουράνια.

Νέοι ακόμα και αψηφώντας κάθε τι σεμνότυφο,
σε αυτή τη φαντασίωση σμίξαμε
σε έναν τρελλό χορό αισθήσεων και παραισθήσεων
αφήνοντας ξωπίσω μας τη λογική του παραλόγου
ενώ τα σώματα καμώνονταν μονάχα.



Marialena, 20/8/2008

Enjoy the ride

The night is young and so are we,
until our dying day,
lay back sleep tight
and in between
enjoy the ride,
for your own self still
needs to live,
despite all the illusions
that thrive deep down inside.

Come on, sit up
and follow me
leave all your fears aside,
nothing to worry,
nothing to loose
darling,
it's only the beast who's been
sleeping aside.

Yet you won't have to be a man
or woman of any kind,
come as you are,
take only your dreams
to carry you far,
to bring you where you're lying,
for once before it is too late
sit back and enjoy the ride!


Sakis Rouvas

Marialena, 22/07/2008 ( 'cause every rose has it's thorn)

Φεγγάρι Χλωμό

Φεγγάρι χλωμό, μορφή μαγική
σε έναν μακρινό ορίζοντα,
σφαίρα εσύ του ονείρου
άντρο της σκέψης στο νου,
φανερώσου.

Με ένα πέπλο φτιαγμένο
με το υφάδι του ανέμου
και του Ήλιου το φως
δανεικό στο σκοτάδι,
ω! Φεγγάρι λαμπρό μου στολίδι.

Κύκλος αέναος, ζωή μοναχή
που φέγγεις μακριά
μα και κοντά μου,
ιαχή σιωπηλή στον αέρα
Φεγγάρι χλωμό σ' αγαπώ...



Marialena, 18/7/2008 (για την ομορφότερη Πανσέληνο του καλοκαιριού)